Tip voor je niet-lezende collega: Brieven aan Miyo
Martin Bootsma is ruim 25 jaar leraar in het basisonderwijs en mede-oprichter van de Alan Turingschool in Amsterdam. Momenteel coacht en ondersteunt hij leerkrachten, ook op andere scholen. Ooit kreeg hij de vraag van een student: moet een leraar lezen? Dit inspireerde Bootsma tot het schrijven van zeven brieven aan een fictieve stagiaire, Miyo (Japans voor ‘nieuwe generatie’).
Niet belerend
‘Ik wilde al jaren mijn ideeën over literatuuronderwijs opschrijven om iedereen in en rond het onderwijs te inspireren, maar ik worstelde lang met de vorm. Elke versie werd een handboek. Een belerend boek dat vertelde wat ze moesten doen. Dan haken leraren juist af, terwijl ik ze wilde verleiden om te gaan lezen door te laten zien wat het kan betekenen voor het onderwijs. Om kinderen aan het lezen te krijgen, maar ook om de traditie door te geven.’ Zo legt hij uit in een interview met Tijdschrift Lezen.
Nadenken over het belang van lezen
In Brieven aan Miyo deelt Martin Bootsma zijn rijke ervaring en liefde voor literatuur. Hij toont hoe het lezen van klassieken met kinderen kan bijdragen aan diepere verbindingen en een levendige leeromgeving. Door verhalen, persoonlijke anekdotes en wijsheden nodigt hij de lezer van het boek uit om na te denken over het belang van lezen, traagheid in een snelle wereld, en de rol van de leraar als verhalenverteller. Een inspirerend boek voor iedereen die zich betrokken voelt bij onderwijs en de kracht van verhalen, én een gouden tip om je collega die het belang van lezen nog niet inziet over de streep te trekken.
Deel deze tip via: